मधुमेह नियन्त्रणका लागि खानपान र औषधिको सही तालमेल
मधुमेह भएपछि खानेकुरा र औषधि कसरी मिलाउने
मधुमेह भएको थाहा पाएपछि धेरैलाई लाग्छ — अब चिनी, भात, आलु सबै बन्द। यो सोच गलत छ र लामो समय यसरी खान छोड्दा शरीर कमजोर हुन्छ। असली कुरा भनेको कति खाने र कहिले खाने भन्ने हो, खानेकुरा पूरै छाड्ने होइन। काठमाडौंका धेरैजना जाँचपछि पहिलो पटक डाक्टरकहाँ पुग्दा सोध्छन् — "चामल खान्छु कि नखानू?" जवाफ सधैं एउटै हुन्छ: दाल, तरकारी र अलिकति भातको सन्तुलन मिलाएर खानुहोस्, तर प्लेटभरि भात मात्र नखानुहोस्।
खानपानको सबैभन्दा सजिलो नियम भनेको प्लेट आधा तरकारी, एक चौथाइ दाल वा माछामासु, र बाँकी एक चौथाइ मात्र भात वा रोटी राख्ने हो। साग, काउली, भिन्डी, लौका जस्ता स्थानीय तरकारी सस्तो पनि पर्छन् र रक्तमा चिनी बढाउन पनि दिँदैनन्। तरकारी पकाउँदा तेल धेरै नहाल्नुहोस्; डल्लो मिठाई, चिनी हालेको चिया र कोकजस्ता पेय पदार्थ सबैभन्दा छिटो चिनी बढाउने कुरा हुन्।
तरकारी बजारमा पाइने सस्ता विकल्प
तरकारी महँगो भएका बेला पनि मधुमेह भएकालाई काम लाग्ने कुरा धेरै छन्। सिमी, मुङ्गी, भटमास, केराउ जस्ता दाल प्रोटिनको राम्रो स्रोत हुन् र चिनी ह्वात्तै बढाउँदैनन्। तरकारी महँगो हुँदा सुख्खा मसुरो वा चना उमालेर खानु राम्रो विकल्प हो। फलफूलमा स्याउ, नास्पाती, अम्बा अलिकति मात्र खानुहोस्; सिट्रसजन्य फल र बेसार, मेथीजस्ता मसला खाने बानीले पनि सहयोग गर्छ।
हिजोआज धेरैले सोध्छन् — तरबुजा मधुमेहका लागि राम्रो हो? तरबुजामा पानी र रेशा धेरै हुन्छ, तर प्राकृतिक चिनी पनि हुन्छ। एक दुई टुक्रा खाँदा ठूलो असर पर्दैन, तर एकै पटक आधा तरबुजा खानु हुँदैन। जुनसुकै फलफूल पनि खाना खाएको बेला वा लगत्तै खाँदा रक्तमा चिनीको उछाल कम हुन्छ।
इन्सुलिन र औषधिको कुरा बुझ्ने तरिका
टाइप २ मधुमेहमा सुरुमा खाने औषधि (ट्याब्लेट) दिइन्छ, तर शरीरमा इन्सुलिन बन्ने क्षमता घट्दै गएपछि इन्सुलिन सुई आवश्यक पर्छ। इन्सुलिनको काम शरीरको कोषमा रक्तको चिनी पुर्याउने हो; यो कम भए चिनी रक्तमै थुप्रिन्छ। नेपालका अस्पतालमा इन्सुलिनका विभिन्न ब्रान्ड र पेन उपलब्ध छन्, र धेरैले दैनिक दुई पटक सुई लिनुपर्ने अवस्था आउँछ। सुई लिने बित्तिकै खाना खानुपर्ने वा अलि पर्खनुपर्ने भन्ने कुरा इन्सुलिनको प्रकारमा भर पर्छ — यो कुरा डाक्टर वा नर्ससँगै स्पष्ट बुझ्नुपर्छ।
इन्सुलिन राख्ने तरिका पनि उत्तिकै महत्त्वपूर्ण छ। खुला पेन सामान्यतया कोठाको तापक्रममा एक महिनासम्म राख्न सकिन्छ, तर बाँकी पेन फ्रिजमा राख्नुपर्छ — फ्रिजको तल्लो तलामा, फ्रिजरमा होइन। हिउँदमा पेन बाहिर बोकेर हिँड्दा चिसोले बिग्रन सक्छ, त्यसैले झोलामा राख्नु राम्रो।
औषधि किन्दा ध्यान दिने कुरा
नेपालमा औषधि पसल जताततै छन्, तर सधैं एउटै पसलबाट किन्ने बानी बसाल्नुहोस्। म्याद सकिएको वा चिसोमा बिग्रेको इन्सुलिनले काम गर्दैन र रक्तमा चिनी नियन्त्रण बाहिर जान्छ। औषधिको मूल्य पसलैपिच्छे फरक पर्न सक्छ; महँगो भन्दा पहिले डाक्टरको पर्चामा लेखिएको नाम, मात्रा र ब्रान्ड मिलाएर हेर्नुहोस्।
धेरैले औषधि आफैं घटाउने वा चिनी सामान्य भएपछि बन्द गर्ने गर्छन्। यसो गर्दा चिनी फेरि बढ्ने र पछि मिर्गौला, आँखा र खुट्टाको नसामा असर पर्ने जोखिम बढ्छ। औषधि घटाउने-बढाउने निर्णय जाँचको नतिजा हेरेर मात्र गर्नुपर्छ।
जाँच, खर्च र दैनिक बानी
मधुमेह भएका धेरैले महिनौंसम्म HbA1c जाँच गराउँदैनन्। यो जाँचले पछिल्ला दुई-तीन महिनाको औसत चिनी देखाउँछ र वर्षमा कम्तीमा दुई पटक गराउनु राम्रो। नेपालका सरकारी अस्पतालमा यो जाँच सस्तो पर्छ, निजी ल्याबमा केही सय रुपैयाँ लाग्न सक्छ। घरमै चिनी जाँच्ने मेसिन पनि अहिले सजिलै पाइन्छ; खाना खानुअघि र पछि नापेर रेकर्ड राख्दा डाक्टरलाई औषधि मिलाउन सजिलो हुन्छ।
दैनिक हिँडाइ नै सबैभन्दा सस्तो औषधि हो। दिनको ३० मिनेट हिँड्दा इन्सुलिनको काम राम्रो हुन्छ र रक्तचाप पनि नियन्त्रणमा रहन्छ। धुम्रपान र मदिरा छोड्नुहोस्, र रातमा ७–८ घण्टा सुत्नुहोस् — निद्रा पुगेन भने पनि चिनी बढ्ने गरेको अध्ययनहरूले देखाएका छन्।
परिवारका सदस्यलाई पनि सँगै खानपानमा ध्यान दिन लगाउनुहोस्। घरमा सबैले एउटै तरकारी-दाल खाने बानी बसाल्दा मधुमेह भएको व्यक्तिलाई छुट्टै खाना पकाउनु पर्दैन र खर्च पनि बढ्दैन। सानो बदलाव दैनिक दोहोर्याउँदा वर्षौंपछि ठूलो फरक पर्छ।